Al elf jaar terugkerend is ‘Arno’s Aperitief‘ op het Noorderzon festival. Ook in 2011 (18 t/m 28 augustus) mocht ik  weer elke avond van 18:00 tot 19:00u in de Spiegeltent voor een smakelijke spraakwaterval zorgen. De Dinner Show met Dennis (Nolle) Cooking Place, als afsluiting op de laatste zondag van Noorderzon,  is inmiddels een traditie. Daaruit is weer voort gevloeid de formule ‘Dikkedakken met Dennis’, aanvankelijk een online kookshow, inmiddels een live diner-show met cabaret tussen de gangen van het voortreffelijke drie gangen diner in Dennis’ kookschool in Groningen.

Eens in de zoveel tijd organiseerde  ik -naar voorbeeld van Jan J. Pieterse in Haarlem- een avond “Cultuur met mes en vork“. Dat gebeurde in de prachtige Plaats Melkema in Huizinge. Een drie-gangen diner omlijst met cabaret. We gaan er in detoekomst zeker mee verder.

Ik heb in een aantal Grand Theatre producties gespeeld in de Groninger Ommelanden. En in de ‘letterlijk reizende’ voorstelling “Olga” van het IVAK in Delfzijl. In de muziektheatervoorstelling ‘Beukema‘ en ik heb meegewerkt aan meerdere bijzondere concerten met het Politie Orkest Noord Nederland, met fanfare Oranje Nassau in Haren, de christelijke fanfare Beatrix uit Doezum en CMV HArmonie uit Leek. Onder ‘Projecten’ probeer ik van dat alles een beetje verslag bij te houden. Compleet is het (nog) niet, maar in de vrije uurtjes plaats ik er zo af en toe weer wat bij.

De kindervoorstelling ‘GELD‘ van het Drents Jeugd Theatergezelschap de Reus heb ik de afgelopen jaren 150 keer gespeeld. Binnenkort gaan we aan de slag met een nieuwe voorstelling. Uitgangspunt zijn de oude vertelplaten die vroeger op de basisschool werden gebruikt. Maar dan uiteraard in een heel modern jasje.

Follow that e-bike...

Wat hebben boswachters, cabaretiers, topsporters, directeuren en wethouders gemeen?
Ze rijden allemaal rond op de #twitterfiets!

Vanaf 1 mei tot 30 juni is dit stalen ros te zien bij ons in de regio! Bekende en minder bekende Groningers en Drentenaren rijden elk een week lang op de fiets, e-bike en e-scooter. Daarbij doen zij verslag op Twitter van hun tocht door stad en natuur. Van rugwinden tot zijwinden, van regendrup tot zonnestraal, alles wordt gedeeld. Ontdek samen met de Twitteraars hoe het is om filevrij te rijden!

Spot the bike en win!
Ziet u de #Twitterfiets voorbijkomen?
Tweet dan een foto naar @Ga_slimmer met #Twitterfiets en maak kans op een leuke prijs!
Op www.gaslimmerreizen.nu/twitterfiets kun je alle deelnemers volgen.

Arno van der Heyden
Ik ga van donderdag 3 tot en met woensdag 9 mei fietsen en twitteren op een e-bike. Op donderdag 10 mei vindt om 13:00u de ceremoniële overdracht plaats aan wethouder Remco Kouwenhoven op het Raadhuisplein in Haren. Ik ben benieuwd. Ik heb eigenlijk een hekel aan fietsen. Ik wandel liever. Maar goed, ik ga het proberen!
Op www.twitter.com/arnovdheyden komen mijn #Twitterfiets-tweets te staan.

Foto: Pjotr Wiese. Ontwerp: Jos Hendrix

We hebben de wereld aan contacten. We surfen mee met elke trend. We skypen en hypen via satellieten, maar we kunnen niet meer aarden. Toch doet ook Arno eraan mee. Hij gooit zichzelf te grabbel, verkwanselt zijn privacy en vertwittert zijn leven. En steeds vaker vraagt hij zich af; hoe zat het ook alweer?
Ontvriend door verre virtuele vrienden en vervreemd van goede buren komt hij tijdens de voorstelling tot inkeer. En dankzij de intimiteit van een kleine theaterzaal, liederlijke verhalen en volle glazen verandert hij van verre buur in goede vriend.
Zó.
Zó zat het ook alweer.

In Zó. wordt Arno muzikaal ondersteund door pianist Bas Mulder.
Fotograaf Pjotr Wiese creëert een bijzonder decor met foto’s die overdag ter plaatse en tijdens de voorstelling ter plekke worden gemaakt.

Verder wordt ‘Zó.” mede mogelijk gemaakt door:
Olga Wiese (schilderijen ‘Rijk der Kneuzen’)
Drogeworstuutgrunnen (sponsor)
Impresariaat Broek & Buuren (impresariaat voor theater en evenementen)
Patries van Iterson (zangpedagoge)
Jan Veldman (bijdrage liedteksten)

Op deze site ook een bescheiden fotoverslag van de voorstellingsdagen…

Voorstellingen “Zó.” met fotoverslag:

Roden, 20-04-2012
Delfzijl, 13-04-2012
Linschoten, 17-03- 2012
Stadskanaal, 26-02-2012
Den Haag, 23/24-02-2012
Hoorn, 19-01-2012
Warfhuizen, 13-01-2012
Middenbeemster, 22-10-2011
Wadway, 15-10-2011
Hoofddorp, 13-10-2011
Eastermar, 24-09-2011
Alkmaar, 17-04-2011
Hoogeveen, 25-02-2011
Enkhuizen, 11-02-2011
Utrecht, 09-01-2011

Voorstellingen “Zó.” binnenkort in:
Rotterdam, 27-04-2012
Gorinchem, 11-05-2012

Zó.  in de pers:
2012-01-13_Ommelander Courant, Warfhuizen
2011-10-22_Beemster-Bengel, Middenbeemster

De nieuwe muzikale cabaretvoorstelling Zó. van Arno van der Heyden, begeleid door pianist Bas Mulder, is op vrijdag 11 mei 2012 te zien in Theater ‘t Pand in Gorinchem. In deze voorstelling staat Arno op een vrolijke manier stil bij de warmte en de waarde van “echte” vriendschap afgezet tegen een interactief decor van de Social Media (Twitter, Facebook etc). Overdag trekt Arno met fotograaf Pjotr Wiese door Gorinchem, op zoek naar de plaatselijke specialiteit. Zij snuiven de sfeer op, praten met mensen en maken foto’s. Tijdens de voorstelling wordt door deze herkenbare beelden en anekdotes een uniek decor gecreëerd.

De nieuwe muzikale cabaretvoorstelling Zó. van Arno van der Heyden, begeleid door pianist Bas Mulder, is op vrijdag 27 april 2012 te zien in Theater Walhalla in Rotterdam. In deze voorstelling staat Arno op een vrolijke manier stil bij de warmte en de waarde van “echte” vriendschap afgezet tegen een interactief decor van de Social Media (Twitter, Facebook etc). Overdag trekt Arno met fotograaf Pjotr Wiese door Rotterdam, op zoek naar de plaatselijke specialiteit. Zij snuiven de sfeer op, praten met mensen en maken foto’s. Tijdens de voorstelling wordt door deze herkenbare beelden en anekdotes een uniek decor gecreëerd.

Roden, prachtig dorp.
De Winsinghhof, prachtig theaterzaaltje.

Op donderdag 19 april speelde Sabine Beens in De Winsinghhof. We zijn in goed gezelschap!

Sabine (Ca Bien) doet ook aan cabaret met liedjes en pianist. De technici van De Winsinghhof hadden het makkelijk, want wij konden vrijwel het hele lichtplan van Sabine gebruiken. Dank je wel Sabine. Maar niet minder dank aan de geweldige technici in Roden: Willem, Bart en Andy.
Omdat we dus snel klaar waren met ‘licht stellen’ konden wij op tijd het dorp in op zoek naar de plaatselijke specialiteit… en meer…

Plaatselijke specialiteit snel gevonden bij de slijter... "De Schout van Roden". Waar ken ik dat toch van...? Oh ja, De Schout van Stadskanaal, De Schout van Delfzijl, De Schout van.... De Mitra!

Schoapen! Van Gert Sennema.

Dé kunstenaar van het Westerkwartier, Gert Sennema, maakte deze Schapen voor de dierenarts van Roden. Toen de mal al gegoten was wees de dierenarts hem op de verkeerd staande ‘knieën’, waarop Gert het model veranderde en de schapen alsnog natuurgetrouw kon gieten. Mooi!

Hé, kiek an. Bartje! Ik wist niet dat hij een vriendinnetje had...

Bleek niet Bartje, maar Ot en Sien. Wat doen die in Roden?
Nou, ‘Ot en Sien’ werd geschreven door Jan Ligthart en  (of eigenlijk vooral)  door Hindericus Scheepstra!
En laat die man nou in Roden geboren zijn.

Hindericus Scheepstra, geestelijk vader van Ot en Sien, waar zijn literaire vriend Jan Ligthart en tekenaar Cornelis Jetses meer goede sier mee hebben gemaakt dan Hindericus zelf.

Gelukkig krijgt hij in Roden wel de eer die hij verdient. De oude ‘Scheepstra School’ in het centrum van Roden is verbouwd tot Sociaal Café, Sociaal Reisbureau, Sociaal Uitzendbureau, Sociale Werkplaats én… Scheepstra Kabinet.

Het oude leesplankje, ook van de hand van Hindericus Scheepstra, Jan Ligthart en Cornelis Jetses. Eén van de pronkstukken in het Scheepstra kabinet.

Met alle opgedane wijsheid en met De Schout van Roden hebben we getracht een volle Winsinghhof op deze avond te vermaken. Op de foto helpt Ansje van der Werff bij het inschenken, terwijl ik met het publiek 'Aap, Noot, Mies...' nog eens doorneem.

Laten we er niet om heen draaien.
Er wordt vaak een negatief beeld van Delfzijl geschetst.
En daar wilde ik op deze vrijdag de 13e definitief mee afrekenen.
Delfzijl is top!
Is dat duidelijk?

Oké, het Molenbergplein is een zootje. Maar je kunt er wel gratis parkeren.

En oké, het duurt allemaal al wel erg lang...

... maar het is gelukkig al bijna "eind 2011"... huh?

En datzelfde Molenbergplein biedt ook plaats aan o.a. het mooie café Het Lokaal, de Rabo-bank (cultuursponsor), Theater en Congrescentrum De Molenberg en niet te vergeten… de molen! Prachtig decor voor een eenakter tijdens de Fiets Theater Tocht op 21 april 2012.

Jan Hesseling als 'Het Kwaad', Henk Bleeker als 'Het Goede'. Of andersom. Ze repeteren met regisseuse Wahida Sharifi

Jan en Henk behoren tot Kunstenaars Collectief De Draad, dat (tijdelijk?) huisvest in Het Oude Postkantoor. Alweer zo’n markant gebouw aan het Molenbergplein. Wie het ook koopt; doe er iets moois mee!

Galerie HOP (Het Oude Postkantoor)

Monumentaal pand, mede dankzij het balkonnetje van Ploegkunstenaar Jan van der Zee (heb ik uit zeer betrouwbare bron)

Maar goed, wij komen niet voor een rondleiding architectuur naar Delfzijl. Er moet een voorstelling gespeeld worden. De technici van theater De Molenberg hebben het gelukkig goed voor elkaar. Ook logistiek!

Jeroen en Lars; de "A-ploeg" van De Molenberg. Met winkelwagentje...

En zij zijn niet de enigen in Delfzijl…

Is er wel iemand die het winkelwagentje weer terug brengt naar Appie?

Mijn eigen A-team met flyers ging door het centrum van Delfzijl. Tnxx girls. Volle bak!

Weliswaar de kleine bovenzaal, maar dat maakt niets uit. Vol=vol! En ik was er blij mee.

Zó. Dat was De Molenberg. Heerlijke avond. En zelfs bloemen voor Bas, Pjotr en mij. Dat maak je ook niet overal meer mee.

Kortom; louter lof voor Delfzijl en De Molenberg. Ik kom er graag weer. En zoals een mevrouw in het publiek terecht opmerkte: “Laat dat nait weer drei joar duren.”

Keerweer! Dat zeg ik! Graag zelfs.

Bé, bedankt!

Arno van der Heyden

En mocht het allemaal niet baten, dan ziet u hieronder het verslag van mijn laatste theatrale bezoek aan Stadskanaal. Het zou me spijten, want ik kom er graag. En het allerliefst zou ik zien dat het prachtige Geert Teis toch ooit een kleine zaal zal krijgen en ik er gewoon tot in lengte van dagen mag spelen. Naamsuggestie: “Het Beetje”. De grote zaal heet vanaf dat moment uiteraard Zaal A.

In de rubriek ‘Arno schrijft’ staat de column die ik geschreven heb voor het afscheid van Bé Lamberts.

Om de één of andere reden leek het Bé een goed idee om mij op een zondagmiddag te programmeren. Een matinee! Ik, die normaliter de zondagmiddag dronken in een sportkantine doorbreng! Een matinee??? Nu snap ik dat het tijd werd voor je om te stoppen, Bé!
Noodgedwongen zijn fotograaf Pjotr Wiese en ik dus al op zaterdag noar Knoal getogen om inspiratie op te doen en om op zoek te gaan naar de plaatselijke specialiteit (drank!), die we nodig hebben in onze voorstelling.

Cliniclown Marten. De rode neus komt niet van de drank en hij kende dan ook geen plaatselijke specialiteit. Hij stelde voor dat we in café t Mingelmouse zouden gaan informeren.

Zo gezegd, zo gedaan…

Roelof, uitbater van t Mingelmouse. Biertje van de zaak en een geweldige tip..." kijk maar eens in het herentoilet..."

Urinoir in t Mingelmouse

Ja…?

De Specialiteit van het huis. Vooral vrouwen schijnen het lekker te vinden. Maar die weten dan ook niet waar het vandaan komt.

De plaatselijke Mitra had wel een Knoalster Klokje, maar voor Het Echte Knoalster Zeupie moesten we volgens iedereen die we ernaar vroegen naar Musselkanaal, naar slijterij Muthert.

Oma Muthert, 85 jaar jong, staat nog elke dag in de winkel. Hoezo "Drank maakt meer kapot dan je lief is"? Oké, haar heup was versleten, moar nog niks gain slietoazie aan t benul! Ze heeft me alle Knoalster specialiteiten verkocht.

En zo stonden we op zondagmiddag 26 februari met de lekkerste Droge Worst Uut Grunnen en de lekkerste Knoalster Zeupies in een gezellig theater Geert Teis.

Jacob Mulder en Henk Völlink helpen met uitschenken en serveren.

Nieuwe en oude, maar vooral goede vrienden in theater Geert Teis op Knoal.

Dank je wel lieve Saskia Pomp en vriend Anne de Vries (die ik consequent Wim noem, maar er komt een dag dat ik het weet en nooit meer vergeet!)
Dank je wel Nina Hiddema ( ik zie je in de Jumbo), dank je wel Harrie de Keijser (bijna getroffen door een rondvliegende droge worst, maar gelukkig zag je het niet) en Jan Paul Beukema (Zeupie-tip) en Gerrie Kremer (maar liefst twee droge worsten!). Dank je wel Jan Willem van der Kolk en Bert Jan Brinkman (virtueel aanwezig).
En bovenal DANKJEWEL Marijn Sijbom (technicus en bierbrouwer) en Jeffrey (The Australian Technician gooide jaren geleden een briefje in de bus van Geert Teis met de tekst: “Zoekt u iemand om de kauwgom van de stoep te schrapen? Of een nieuwe directeur? Ik ben beschikbaar.”)

Marijn

Jeff

Dank je wel, Stadskanaal.
Tot Zó.

Lieflijk dijkje aan de rand van de Lage Polder in Het Groene Hart van Nederland.

Buiten de bebouwde kom van Linschoten kronkelt een smal landweggetje zich langs de Korte Linschoten richting B&B. Ik wandel met mijn koffertje en laptop in de schemering en denk aan Hendrik Marsman. In de verte nadert een boer op een trekker. Daarachter een grote giertank. Godsvruchtige boer keert huiswaarts na een dag hard werken en land bemesten. Hij komt steeds dichterbij. Het weggetje is niet gewoon smal… het is héél smal. Boer en trekker zijn al breder dan het asfalt. Hij mindert geen vaart en ik heb geen andere keus dan met koffer en al de smalle berm in te kruipen in de hoop niet in de sloot te glijden. Het begint op een aanslag te lijken en ik richt mijn camera voor eventueel toekomstig bewijs in een verzekeringskwestie…

Door dit monster word ik van de weg gereden!

Zonder vaart te minderen dendert de lomperik langs me heen. Ik kan geen kant meer op en zie de brede wielen van de giertank op me af komen. BAM!

Welkom in Linschoten...

Rechts de Korte Linschoten, links de sloot. Ik ben blij dat ik er met een smerige koffer vanaf kom. Het had erger gekund.

Gelukkig vond ik gastvrij onthaal in de B&B van Mieke van der Horst. En later blijkt dat Linschoten gewend is aan gevaarlijke verkeerssituaties. Ik had gewoon niet goed op de bordjes gelet…

Een gewaarschuwd man telt voor twee...

Vanaf dat moment is het leuk in Linschoten.
Mooie plaatjes…

Aardige mensen…

Café van Eijk: 'Het Wapen van Linschoten'

Goeie kroeg! Prima spareribs, lekker bier, aardige bediening…

Het geheim ligt in de traditie en is doorgegeven van vader Arie op zoon Paul.

“Eens tapte hij hier voor wijzen en dwazen
het kostbare nat van Schiedam in de glazen
hier heeft vader Arie, met goedheid begaafd
honderden dorstige kelen gelaafd
Wie mocht tobben of treuren of reeds was gezwicht
zocht troost bij van Eijk, want daar scheen het licht.”

En het licht scheen ook in het gezellige huiskamertheater De Wildeman met een geweldig publiek(je) en een flamboyante gastheer…

Henk Kalfsterman

Theater De Wildeman in Linschoten. Een onvergetelijke ervaring!