Zó. in theater De Wildeman in Linschoten

Google ‘Linschoten’ en je krijgt te zien: ‘bedoelde u Winschoten’.
Nee, dat bedoelde ik niet! Anders had ik wel ‘Winschoten’ ingetoetst.
Ik bedoelde ‘Linschoten’! Maar ik geef toe, ik had -net als Google- geen idee wat ik me er bij voor moest stellen. Dus ging ik er een paar dagen voor de voorstelling alvast naar toe. Om kennis te maken met Linschoten en de Linschotenaren.
Linschoten heeft volgens Google -nu kent ie het ineens wel- geen hotel. Maar wel een B&B –De Lage Polder– aan de Korte Linschoten WZ.  Ik pak lijn 105 van station Woerden naar Linschoten en wandel de Korte Linschoten WZ op…

 

Lieflijk dijkje aan de rand van de Lage Polder in Het Groene Hart van Nederland.

Buiten de bebouwde kom van Linschoten kronkelt een smal landweggetje zich langs de Korte Linschoten richting B&B. Ik wandel met mijn koffertje en laptop in de schemering en denk aan Hendrik Marsman. In de verte nadert een boer op een trekker. Daarachter een grote giertank. Godsvruchtige boer keert huiswaarts na een dag hard werken en land bemesten. Hij komt steeds dichterbij. Het weggetje is niet gewoon smal… het is héél smal. Boer en trekker zijn al breder dan het asfalt. Hij mindert geen vaart en ik heb geen andere keus dan met koffer en al de smalle berm in te kruipen in de hoop niet in de sloot te glijden. Het begint op een aanslag te lijken en ik richt mijn camera voor eventueel toekomstig bewijs in een verzekeringskwestie…

Door dit monster word ik van de weg gereden!

Zonder vaart te minderen dendert de lomperik langs me heen. Ik kan geen kant meer op en zie de brede wielen van de giertank op me af komen. BAM!

Welkom in Linschoten...

Rechts de Korte Linschoten, links de sloot. Ik ben blij dat ik er met een smerige koffer vanaf kom. Het had erger gekund.

Gelukkig vond ik gastvrij onthaal in de B&B van Mieke van der Horst. En later blijkt dat Linschoten gewend is aan gevaarlijke verkeerssituaties. Ik had gewoon niet goed op de bordjes gelet…

Een gewaarschuwd man telt voor twee...

Vanaf dat moment is het leuk in Linschoten.
Mooie plaatjes…


Aardige mensen…

Café van Eijk: 'Het Wapen van Linschoten'

Goeie kroeg! Prima spareribs, lekker bier, aardige bediening…

Het geheim ligt in de traditie en is doorgegeven van vader Arie op zoon Paul.

“Eens tapte hij hier voor wijzen en dwazen
het kostbare nat van Schiedam in de glazen
hier heeft vader Arie, met goedheid begaafd
honderden dorstige kelen gelaafd
Wie mocht tobben of treuren of reeds was gezwicht
zocht troost bij van Eijk, want daar scheen het licht.”

En het licht scheen ook in het gezellige huiskamertheater De Wildeman met een geweldig publiek(je) en een flamboyante gastheer…

Henk Kalfsterman

Theater De Wildeman in Linschoten. Een onvergetelijke ervaring!

 

This entry was posted in Actueel, Cabaret. Bookmark the permalink. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

One Comment